Mugol w świecie magii – rzecz o Przeklętym Dziecku

Wiemy, że coś się dzieje, kiedy dzieciaki i pozostali "młodzi duchem" okupują empiki i ulubione księgarnie, kiedy z małych, biednych bibliotek unosi się w niebo jęk zawodu, kiedy młodzież szaleje jak wiatr po ukraińskim stepie, a wszelki słeg i jolo ustępuje miejsca równie dziwacznym słowom - "Albus Severus", "Scorpius", "Lilly Luna". Kiedy gros mniej poczytnych … Czytaj dalej Mugol w świecie magii – rzecz o Przeklętym Dziecku

Kamila Sławińska i przewodnik sercem pisany

A jednak w niezwykły sposób to trwa - cicha wspólnota, tajemny sakrament czytelników. Nawet gdy kończy się przyjaźń czy romans - trwa zawarte niegdyś przymierze, niewidoczna więź, której nie rusza ani czas, ani przestrzeń: wspólnota przeczytanych książek.* Jest rok 2008, pierwsza klasa szkoły średniej, nie wiem co chcę w życiu robić, ale modlę się o … Czytaj dalej Kamila Sławińska i przewodnik sercem pisany

„Sługi boże” – subiektywnie

To nie jest poważny blog. To z założenia nie miał być poważny blog. A to, nie jest prawdziwa recenzja. Jako, że rok 2016 obfituje w poprawne albo dobrze zapowiadające się polskie produkcje (których jestem cichą fanką), od tego właśnie zaczniemy. Bez zbędnego pitu-pitu, Sługi boże raz, odbiór. Komisarz Warski to gliniarz przeraźliwie poważny, twardy jak … Czytaj dalej „Sługi boże” – subiektywnie